Vanaf nu heet je Pjotr

 

zes vrouwen - twaalf instrumenten - een indringend verhaal - Schubert en gierende naaimachines

In een land waar mannen oorlog voeren en vrouwen aan de zijlijn staan, wordt een kleine groep vrouwen gedwongen te overleven in een geïmproviseerd naai-atelier.
Dag in dag uit wordt de kleding van oorlogsslachtoffers voor hergebruik geschikt gemaakt. Als de ene partij klaar is, ligt de volgende alweer te wachten. Maar wanneer de wanen en nachtmerries van de oorlog het atelier binnendringen, wordt het monotone geratel van de naaimachines overstemd en nemen de vrouwen niet langer genoegen met de zinloosheid van hun leven.

Via Berlin ontwikkelt muziektheater met eigen teksten en muziek uit het klassieke wereldrepertoire. Na het daverende succes van hun eerste voorstelling Een Mond vol Zand, maakten actrice Dagmar Slagmolen en violiste Rosa Arnold opnieuw een muziektheaterproductie bij Orkater/De Nieuwkomers. Rosa nam dit keer haar getalenteerde Ragazze Kwartet mee.

Bekijk hier beelden van de voorstelling op locatie binnen en op locatie buiten
Gespeeld van 18 juni 2011 t/m 11 oktober 2012.      
ConceptDagmar Slagmolen & Rosa Arnold
Spel/muziekDagmar Slagmolen, Hanneke Last en het Ragazze Kwartet
bestaande uit Rosa Arnold, Jeanita Vriens, Annemijn Bergkotte en Geneviève Verhage
RegieRia Marks
Muzikale coachSytze Pruiksma
Decor & kostuums Dieuweke van Reij
ScriptbegeleidingRob de Graaf
   

Geschreven pers over Vanaf nu heet je Pjotr

Muziek om het onzegbare te zeggen, gezien tijdens Oerol, 24-06-2011
Vanaf nu heet je Pjotr begint luidruchtig. Vijf Russische vrouwen die met ijzeren regelmaat soldatenuniformen herstellen op hun naaimachine. De monotone arbeid wordt onderbroken door de komst van Judith Levitsj (Dagmar Slagmolen), en daarmee begint het verhaal. Een verhaal waarvan de zes actrices maar fragmenten vertellen – een herinnering, een hartenkreet, een korte ruzie – omdat de rest in muziek wordt uitgedrukt. De details van de oorlog blijven onvermeld. Het zou de Tweede Wereldoorlog kunnen zijn, maar over de strijd aan het front gaat het niet. Dit stuk gaat over de ontelbare persoonlijke oorlogsgeschiedenissen achter het front. Achter elk front. Zoals de geschiedenis van Judith Levitsj. Zij heeft haar dochtertje van zeven de haren afgeknipt en haar op het hart gedrukt dat ze voortaan moet doen alsof ze een jongetje is. Want jongetjes zijn veiliger dan meisjes, vermoedt ze. Vanaf nu heet je Pjotr, drukte ze haar kind op het hart, vlak voor ze in een bus wordt gezet om naar het naaiatelier te gaan. Daar zit Judith vervolgens vast, zolang de oorlog duurt. In kwellende onzekerheid over het lot van haar kind, dat ze met de beste bedoelingen in een onmogelijke positie heeft geplaatst. De discussie tussen moeder en dochter – een flashback – is een van de kleine dialogen die eerder de omtrekken van het verhaal aangeven, dan het verhaal zelf. Want over Judith gaat het niet, zo maakt ook de leidster van het atelier haar duidelijk: “Denk je soms dat je uniek bent?” Elke vrouw achter een naaimachine heeft haar eigen nachtmerrie. Een getraumatiseerde man, een verloren gezin, broers aan het front. En ondertussen blijven de plunjezakken maar komen, vol kleding die de vrouwen moeten oplappen voor de volgende lichting soldaten. Naast de korte stukken tekst en het geratel van de naaimachines is het de muziek van het Ragazze Kwartet onder leiding van Rosa Arnold die de voorstelling vormgeeft. Fragmenten van componisten als Schubert, veel werk van de Servische componiste Alexandra Vrebalov en een paar stukken van Arnold zelf.
Muziektheater De term muziektheater dekt niet altijd de lading, maar dat is zeker wel het geval bij deze voorstelling. Via Berlin – bestaande uit Dagmar Slagmolen en Rosa Arnold – dat onder de vleugels van Orkater de kans krijgt om zich te ontplooien, voelt feilloos aan wanneer woorden nodig zijn en wanneer muziek. De zes vrouwen op het podium in de duinen zijn allemaal zowel actrice als muzikant. De overgang van tekst naar muziek en terug verloopt naadloos. Het uitzichtloze verhaal van Judith Levitsj, van de vijf andere vrouwen, van de talloze slachtoffers wier uniformen het naaiatelier binnenstromen, valt niet in een paar zinnen af te ronden. De ontroerende finale combineert hartverscheu- rende muziek dan ook met woordeloze zang. Vanaf nu heet je Pjotr maakt vanaf het begin diepe indruk, een indruk die lang na het applaus nog blijft hangen.
Erik BettenFriesch Dagblad
(…) in balans is de muziektheatervoorstelling Vanaf nu heet je Pjotr van Orkater/De Nieuwkomers, waarbij vorm en inhoud elkaar versterken.
Cultuurpodium Online Mieke Kreunen Dit jaar komen Dagmar Slagmolen en Rosa Arnold wederom met een pareltje van een voorstelling. Vanaf nu heet je Pjotr is een aangrijpende voorstelling met een universeel thema waarin muziek en tekst elkaar prachtig versterken.Nadat de laatste klanken in het bos zijn verstomd zit menigeen op de tribune met een brok in de keel. Wat een kwaliteit bij deze jonge mensen!
Marco WeijersDe Telegraaf
(…) langzaamaan overstemt een indrukwekkend strijkkwartet het monotone gezoem van de naaimachines met prachtige composities van Schubert.
RED
Via Berlin debuteerde twee jaar geleden met het prachtige Een mond vol zand. De thematiek van die voorstelling – een gezicht geven aan vergeten slachtoffers van oorlogen – keert terug in Vanaf nu heet je Pjotr. De geluiden van het naaiatelier – de machines, het knippen van de scharen, het scheuren van kledingetiketten – worden weer mooi geïntegreerd met de muziek van het Ragazze Kwartet, waarbij de muzikantes ook als actrice optreden. prachtige strijkmuziek.
Adwin de KluiverLeids Dagblad
(…) Maar toen zag ik het stuk Vanaf nu heet je Pjotr van Via Berlin – een duo dat onder de vleugels van het gezelschap Orkater de kans krijgt om zich te ontwikkelen. Het was misschien wel het mooiste dat ik de afgelopen jaren tijdens Oerol heb mogen zien. Theater dat je raakt, bijblijft, verandert.
Erik Bettencolumn Friesch Dagblad
Prachtige poëtische muziekvoorstelling
Vincent Koutersde Volkskrant
Vanaf nu heet je Pjotr geeft stille getuigen van oorlogsgeweld een poëtische stem. #Oerol
Twitterbericht van Marco WeijersDe Telegraaf

De makers

Dagmar Slagmolen

Dagmar Slagmolen (1980) koos na de vooropleiding aan de dansacademie toch voor de acteursopleiding van Toneelschool Arnhem Artez, waar zij in 2005 afstudeerde. Naast freelance actrice bij verschillende gezelschappen, speelde zij langere tijd vast bij Toneelgroep de Appel (marathon voorstelling Tuin van Holland en BIG 5) en bij Toneelgroep Alaska (Brothers in Arms, de Claim, het Alphapaar, Sic Transit Gloria Mundi, 220Volt en Safety First).

Buiten de theaters is zij onder andere te zien in de tv-serie Annie MG van Dana Nechushtan, de films Cornea en Blind, en de korte films Maandag van Marinus Groothof, Unplugged van Kees Vroege en Februari maart april van Jonathan Herzberg.

Daarnaast heeft Dagmar zich in de afgelopen jaren ontwikkeld als regisseur en maakte zij voorstellingen met Cello8ctet Amsterdam (de familievoorstelling Cellostorm, die in 2013 werd genomineerd voor de mondiale Yama-award voor beste muziekvoorstelling voor kinderen), Amsterdam Sinfonietta, Calefax, het Nederlands Kamerkoor, het Ragazze Kwartet, het Amsterdam Baroque Orchestra en Philharmonie zuidnederland. Een aantal van deze voorstellingen gingen in Nederland meerdere malen in reprise en tourden tevens door Duitsland, Luxemburg en Engeland.

Dagmar heeft door de voorstellingen met Via Berlin en haar muziek-regies inmiddels een eigen stijl ontwikkeld, waarin zij met precieze choreografieën van iedereen op het podium (zowel acteurs als musici) woorden steeds vaker overbodig maakt en de leidende muziek zowel emotioneel als met humor krachtig bij publiek aan weet te laten komen. Naast het zelf ten tonele voeren van die stijl, is Dagmar ook bezig een platform te ontwikkelen om haar stijl door te geven. Dit doet zij middels masterclasses aan de Laureaten van de Dutch Classical Talent Award (sinds 2012) en lessen aan de tweedejaars master Profile Contemporary Music van het Conservatorium in Amsterdam (sinds 2014).

Zie ook www.dagmarslagmolen.nl

Dagmar Slagmolen
Dagmar Slagmolen

Dagmar Slagmolen (1980) koos na de vooropleiding aan de dansacademie toch voor de acteursopleiding van Toneelschool Arnhem Artez, waar zij in 2005 afstudeerde. Naast freelance actrice bij verschillende gezelschappen, speelde zij langere tijd vast bij Toneelgroep de Appel (marathon voorstelling Tuin van Holland en BIG 5) en bij Toneelgroep Alaska (Brothers in Arms, de Claim, het Alphapaar, Sic Transit Gloria Mundi, 220Volt en Safety First).

Buiten de theaters is zij onder andere te zien in de tv-serie Annie MG van Dana Nechushtan, de films Cornea en Blind, en de korte films Maandag van Marinus Groothof, Unplugged van Kees Vroege en Februari maart april van Jonathan Herzberg.

Daarnaast heeft Dagmar zich in de afgelopen jaren ontwikkeld als regisseur en maakte zij voorstellingen met Cello8ctet Amsterdam (de familievoorstelling Cellostorm, die in 2013 werd genomineerd voor de mondiale Yama-award voor beste muziekvoorstelling voor kinderen), Amsterdam Sinfonietta, Calefax, het Nederlands Kamerkoor, het Ragazze Kwartet, het Amsterdam Baroque Orchestra en Philharmonie zuidnederland. Een aantal van deze voorstellingen gingen in Nederland meerdere malen in reprise en tourden tevens door Duitsland, Luxemburg en Engeland.

Dagmar heeft door de voorstellingen met Via Berlin en haar muziek-regies inmiddels een eigen stijl ontwikkeld, waarin zij met precieze choreografieën van iedereen op het podium (zowel acteurs als musici) woorden steeds vaker overbodig maakt en de leidende muziek zowel emotioneel als met humor krachtig bij publiek aan weet te laten komen. Naast het zelf ten tonele voeren van die stijl, is Dagmar ook bezig een platform te ontwikkelen om haar stijl door te geven. Dit doet zij middels masterclasses aan de Laureaten van de Dutch Classical Talent Award (sinds 2012) en lessen aan de tweedejaars master Profile Contemporary Music van het Conservatorium in Amsterdam (sinds 2014).

Zie ook www.dagmarslagmolen.nl

Rosa Arnold

Rosa Arnold (1984) begon op vijfjarige leeftijd met vioolles op de muziekschool in Hilversum. Zij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag, waar zij les kreeg van Coosje Wijzenbeek en Peter Brunt. Na een jaar ‘master’ in Berlijn bij Ilan Gronich, sloot zij haar studie cum laude af bij Vera Beths te Amsterdam. Rosa treedt regelmatig op in binnen- en buitenland als soliste, in (inter)nationale orkesten en als primarius van het Ragazze kwartet. In 2006 ontving zij de prestigieuze Kersjes beurs voor violisten. Tijdens haar conservatoriumtijd, groeide Rosa’s interesse voor het combineren van klassieke muziek met andere podiumkunstdisciplines en volgde zij verschillende dans- en theaterworkshops (o.a. de muziektheaterworkshop van Orkater waar zij Dagmar leerde kennen). Haar fascinatie voor het spanningsveld tussen verschillende uitvoeringspraktijken, samen met de interesse in het beeldende aspect van live muziek, zijn Rosa’s drijfveer voor het maken van grensoverschrijdende (klassieke) muziektheatervoorstellingen.

Zie ook www.ragazzekwartet.nl

Rosa Arnold
Rosa Arnold

Rosa Arnold (1984) begon op vijfjarige leeftijd met vioolles op de muziekschool in Hilversum. Zij studeerde aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag, waar zij les kreeg van Coosje Wijzenbeek en Peter Brunt. Na een jaar ‘master’ in Berlijn bij Ilan Gronich, sloot zij haar studie cum laude af bij Vera Beths te Amsterdam. Rosa treedt regelmatig op in binnen- en buitenland als soliste, in (inter)nationale orkesten en als primarius van het Ragazze kwartet. In 2006 ontving zij de prestigieuze Kersjes beurs voor violisten. Tijdens haar conservatoriumtijd, groeide Rosa’s interesse voor het combineren van klassieke muziek met andere podiumkunstdisciplines en volgde zij verschillende dans- en theaterworkshops (o.a. de muziektheaterworkshop van Orkater waar zij Dagmar leerde kennen). Haar fascinatie voor het spanningsveld tussen verschillende uitvoeringspraktijken, samen met de interesse in het beeldende aspect van live muziek, zijn Rosa’s drijfveer voor het maken van grensoverschrijdende (klassieke) muziektheatervoorstellingen.

Zie ook www.ragazzekwartet.nl

Ria Marks

Ria Marks is werkzaam als theatermaker, regisseur en actrice. Bij Muziektheatergezelschap Orkater maakte zij in de periode tussen 1998 en 2002 samen met Titus Tiel Groenestege o.a. de woordloze trilogie Valse Wals, die zij op verschillende plaatsen in de wereld hebben gespeeld, o.a. in Barcelona, Seoel (Korea), Petersburg, Denemarken en Frankrijk. Deze theatervoorstelling werd in 2005 verfilmd en vervolgens bekroond met de Prix d’Italia, de Rocky Award en een Emmy-nominatie. Als vaste maker is Ria Marks al dertig jaar verbonden aan Orkater. Zij maakte en speelde hier onder andere de voorstellingen YusaPaniek in BerlijnOnder het MelkwoudDe Zoete VijandinLa Voix Humaine. Daarnaast heeft zij als actrice bij diverse theatergezelschappen en productiehuizen gewerkt; o.a. bij Carrousel: De Bloedbruiloft, Neville Tranter: Kaspar Hauser, De Ploeg/Nuhr: Festen (Colombina- nominatie), De Parade: Koud Meisje en is zij ook als regisseur op meerdere plekken werkzaam geweest o.a. bij Huis a.d Amstel, Oorkaan, het NNT, Bosproducties, Generale Oost, en de Parade. Vanaf 2005 maakte zij weer samen met Titus Tiel Groenestege en een groep jonge theatermakers de voorstellingen Eiland, Huiskameronweer en The Promised Land (i.s.m. Amerikaanse acteurs) In 2013 bewerkte en regisseerde zij de opera Knecht van twee meesters van Goldoni. In 2014 heeft zij Kintsukuroi (gedanste opera van Spinvis) geregisseerd. Haar voorstellingen kenmerken zich door een specifieke fysieke bewegingstaal, waarin het verhaal in al zijn gelaagdheid op een beeldende manier wordt verteld. 
Naast haar veelzijdige activiteiten in het theater werkt Ria Marks als docente aan de verschillende theaterscholen in Amsterdam, Maastricht en Arnhem. Ook heeft zij internationaal workshops gegeven in onder meer Rio de Janeiro, Seoul, New York en gaat zij in 2015 les geven aan de Theaterschool in IJsland. De afgelopen jaren heeft Ria als regisseur samen met Via Berlin voorstellingen op locatie ontwikkeld: Een mond vol zandVanaf nu heet je Pjotr en Home Sweet Home. Deze voorstellingen werden daarna bewerkt om in het theater te spelen. Eind 2014 regisseert zij Words & Beyond II een theatraal concert van de componiste Seung-Ah i.s.m. Slagwerk Den Haag. In 2015 werkte zij met Via Berlin aan de voorstelling Comfortzone, welke in het najaar in premiere. Bij Orkater maakte ze Crazy Love samen met Titus Tiel Groenestege. Deze productie speelde in december 2015 in het Bellevue Kerstprogramma.

Ria Marks
Ria Marks

Ria Marks is werkzaam als theatermaker, regisseur en actrice. Bij Muziektheatergezelschap Orkater maakte zij in de periode tussen 1998 en 2002 samen met Titus Tiel Groenestege o.a. de woordloze trilogie Valse Wals, die zij op verschillende plaatsen in de wereld hebben gespeeld, o.a. in Barcelona, Seoel (Korea), Petersburg, Denemarken en Frankrijk. Deze theatervoorstelling werd in 2005 verfilmd en vervolgens bekroond met de Prix d’Italia, de Rocky Award en een Emmy-nominatie. Als vaste maker is Ria Marks al dertig jaar verbonden aan Orkater. Zij maakte en speelde hier onder andere de voorstellingen YusaPaniek in BerlijnOnder het MelkwoudDe Zoete VijandinLa Voix Humaine. Daarnaast heeft zij als actrice bij diverse theatergezelschappen en productiehuizen gewerkt; o.a. bij Carrousel: De Bloedbruiloft, Neville Tranter: Kaspar Hauser, De Ploeg/Nuhr: Festen (Colombina- nominatie), De Parade: Koud Meisje en is zij ook als regisseur op meerdere plekken werkzaam geweest o.a. bij Huis a.d Amstel, Oorkaan, het NNT, Bosproducties, Generale Oost, en de Parade. Vanaf 2005 maakte zij weer samen met Titus Tiel Groenestege en een groep jonge theatermakers de voorstellingen Eiland, Huiskameronweer en The Promised Land (i.s.m. Amerikaanse acteurs) In 2013 bewerkte en regisseerde zij de opera Knecht van twee meesters van Goldoni. In 2014 heeft zij Kintsukuroi (gedanste opera van Spinvis) geregisseerd. Haar voorstellingen kenmerken zich door een specifieke fysieke bewegingstaal, waarin het verhaal in al zijn gelaagdheid op een beeldende manier wordt verteld. 
Naast haar veelzijdige activiteiten in het theater werkt Ria Marks als docente aan de verschillende theaterscholen in Amsterdam, Maastricht en Arnhem. Ook heeft zij internationaal workshops gegeven in onder meer Rio de Janeiro, Seoul, New York en gaat zij in 2015 les geven aan de Theaterschool in IJsland. De afgelopen jaren heeft Ria als regisseur samen met Via Berlin voorstellingen op locatie ontwikkeld: Een mond vol zandVanaf nu heet je Pjotr en Home Sweet Home. Deze voorstellingen werden daarna bewerkt om in het theater te spelen. Eind 2014 regisseert zij Words & Beyond II een theatraal concert van de componiste Seung-Ah i.s.m. Slagwerk Den Haag. In 2015 werkte zij met Via Berlin aan de voorstelling Comfortzone, welke in het najaar in premiere. Bij Orkater maakte ze Crazy Love samen met Titus Tiel Groenestege. Deze productie speelde in december 2015 in het Bellevue Kerstprogramma.

Dieuweke van Reij

Sinds haar afstuderen in 2004 is Dieuweke van Reij werkzaam als decor en kostuum ontwerper. Haar werkvlak is zeer breed, zij ontwerpt voor opera, muziektheater, jeugdtheater, cabaret en dans. Sinds 2006 werkt zij regelmatig voor Orkater waar de samenwerking met Via Berlin is ontstaan. Zij hoort bij het vaste team van de Fantasten en werkt regelmatig met Titus Tiel Groenesteege voor diverse makers als “de ploeg”, “WENDE” en cabaret duo schudden. Met choreografe Annabelle Lopez Ochoa reisde zij naar Augsburg, Zwitserland en Cuba om daar de vormgeving te doen voor Annabelle’s balletten en in de toekomst zullen zij wederom werken in Cuba en nieuwe samenwerkingen aangaan bij het Joffrey ballet en het National ballet Londen. Sinds drie jaar werkt Dieuweke samen met opera regisseur Floris Visser. Zij deed onder meer vormgeving voor Il signor Bruscino DNOA, Carmen TU Delft, la Boheme theater Osnabrueck en ontwierp de kostuums voor cosi fan tutte voor het Bolshoi theater in Moscow. Momenteel werken zij aan Orphee et Eurydice voor de reisopera en Jenufa voor theater Hannover. Naast de samenwerking bij Via Berlin werkte zij samen met Rosa Arnolds/het Ragazze kwartet bij de Fantasten en voor Dagmar Slagmolen deed zij de vormgeving voor Cellostorm (i.s.m. Cello8ctet Amsterdam) en Oorwurm (i.s.m. Amsterdam Baroque Orchestra). Ook met Michiel Voet is de samenwerking zo goed bevallen dat zij samen de vormgeving deden voor Mijn jas is mijn huis bij het NT en de styling voor Michiels fotoreeks voor het TIN. Sinds het maken van Vanaf nu heet je Pjotr(2011) is Dieuweke vast verbonden aan Via Berlin.

Dieuweke van Reij
Dieuweke van Reij

Sinds haar afstuderen in 2004 is Dieuweke van Reij werkzaam als decor en kostuum ontwerper. Haar werkvlak is zeer breed, zij ontwerpt voor opera, muziektheater, jeugdtheater, cabaret en dans. Sinds 2006 werkt zij regelmatig voor Orkater waar de samenwerking met Via Berlin is ontstaan. Zij hoort bij het vaste team van de Fantasten en werkt regelmatig met Titus Tiel Groenesteege voor diverse makers als “de ploeg”, “WENDE” en cabaret duo schudden. Met choreografe Annabelle Lopez Ochoa reisde zij naar Augsburg, Zwitserland en Cuba om daar de vormgeving te doen voor Annabelle’s balletten en in de toekomst zullen zij wederom werken in Cuba en nieuwe samenwerkingen aangaan bij het Joffrey ballet en het National ballet Londen. Sinds drie jaar werkt Dieuweke samen met opera regisseur Floris Visser. Zij deed onder meer vormgeving voor Il signor Bruscino DNOA, Carmen TU Delft, la Boheme theater Osnabrueck en ontwierp de kostuums voor cosi fan tutte voor het Bolshoi theater in Moscow. Momenteel werken zij aan Orphee et Eurydice voor de reisopera en Jenufa voor theater Hannover. Naast de samenwerking bij Via Berlin werkte zij samen met Rosa Arnolds/het Ragazze kwartet bij de Fantasten en voor Dagmar Slagmolen deed zij de vormgeving voor Cellostorm (i.s.m. Cello8ctet Amsterdam) en Oorwurm (i.s.m. Amsterdam Baroque Orchestra). Ook met Michiel Voet is de samenwerking zo goed bevallen dat zij samen de vormgeving deden voor Mijn jas is mijn huis bij het NT en de styling voor Michiels fotoreeks voor het TIN. Sinds het maken van Vanaf nu heet je Pjotr(2011) is Dieuweke vast verbonden aan Via Berlin.

Sytze Pruiksma

Sytze Pruiksma (1972) is componist, geluidskunstenaar en vogelaar. Ambachtelijk geschoold als klassiek slagwerker aan het conservatorium van Amsterdam. Na als slagwerker te hebben gespeeld bij onder andere het Koninklijk Concertgebouw Orkest en het Nederlands Philharmonisch Orkest, richtte hij zich op eigen projecten waarbij hij een eigenzinnige speelstijl ontwikkelde die zich kenmerkt door grote aandacht voor klankkleur, geïnspireerd op landschappen, natuur en vogels. Hieruit ontstond in 2008 zijn soloproject LÂN (land), waarin hij die fascinaties vertaalde naar film en muziek. De composities zijn grotendeels opgenomen met het Prague Philharmonic Orchestra en de voorstelling speelde op het Frysk Festival, Oerol, Simmerdeis, het Dinkeldal Festival en op het New Island Festival in New York. Naast zijn soloprojecten werkt hij samen met beeldend kunstenaars, filmers, dichters, architecten en wetenschappers en zoekt op verschillende manieren naar de rol van kunst in het maatschappelijk debat. Samen met prof. dr. Theunis Piersma, hoogleraar dierecologie, ontwikkelde hij het programma Tonen van Vogeltrek. Hiermee traden ze op onder andere voor het Wereld Natuur Fonds in China en op universiteiten in Nederland en Zweden. Met dichter Tsjêbbe Hettinga en organist Reitze Smits ontwikkelde hij Wind Images,een voorstelling bestaande uit poëzie & improvisatie voor stem, slagwerk en kerkorgel, die als onderdeel van het Europese festival Wind Art in verschillende Europese kerken gespeeld zal worden. Sinds 2003 speelt hij samen met de Friese zangeres Nynke Laverman, voor wie hij ook componeerde. Daarnaast maakt Pruiksma deel uit van The Alvaret Ensemble, een internationaal improvisatiecollectief van kunstenaars uit verschillende disciplines die in variërende bezetting met gastspelers over heel de wereld optreden. Met onder andere de gebroeders Kleefstra, dichter Tsjêbbe Hettinga en muzikanten Greg Haines, Nils Frahm en Peter Broderick. Het project Seeljocht (2011) is hun eerste zeer succesvolle release. Sytze is vanaf de eerste voorstelling Een mond vol zand vast verbonden aan Via Berlin. Meer over Sytze is te lezen op www.sytzepruiksma.com

Sytze Pruiksma
Sytze Pruiksma

Sytze Pruiksma (1972) is componist, geluidskunstenaar en vogelaar. Ambachtelijk geschoold als klassiek slagwerker aan het conservatorium van Amsterdam. Na als slagwerker te hebben gespeeld bij onder andere het Koninklijk Concertgebouw Orkest en het Nederlands Philharmonisch Orkest, richtte hij zich op eigen projecten waarbij hij een eigenzinnige speelstijl ontwikkelde die zich kenmerkt door grote aandacht voor klankkleur, geïnspireerd op landschappen, natuur en vogels. Hieruit ontstond in 2008 zijn soloproject LÂN (land), waarin hij die fascinaties vertaalde naar film en muziek. De composities zijn grotendeels opgenomen met het Prague Philharmonic Orchestra en de voorstelling speelde op het Frysk Festival, Oerol, Simmerdeis, het Dinkeldal Festival en op het New Island Festival in New York. Naast zijn soloprojecten werkt hij samen met beeldend kunstenaars, filmers, dichters, architecten en wetenschappers en zoekt op verschillende manieren naar de rol van kunst in het maatschappelijk debat. Samen met prof. dr. Theunis Piersma, hoogleraar dierecologie, ontwikkelde hij het programma Tonen van Vogeltrek. Hiermee traden ze op onder andere voor het Wereld Natuur Fonds in China en op universiteiten in Nederland en Zweden. Met dichter Tsjêbbe Hettinga en organist Reitze Smits ontwikkelde hij Wind Images,een voorstelling bestaande uit poëzie & improvisatie voor stem, slagwerk en kerkorgel, die als onderdeel van het Europese festival Wind Art in verschillende Europese kerken gespeeld zal worden. Sinds 2003 speelt hij samen met de Friese zangeres Nynke Laverman, voor wie hij ook componeerde. Daarnaast maakt Pruiksma deel uit van The Alvaret Ensemble, een internationaal improvisatiecollectief van kunstenaars uit verschillende disciplines die in variërende bezetting met gastspelers over heel de wereld optreden. Met onder andere de gebroeders Kleefstra, dichter Tsjêbbe Hettinga en muzikanten Greg Haines, Nils Frahm en Peter Broderick. Het project Seeljocht (2011) is hun eerste zeer succesvolle release. Sytze is vanaf de eerste voorstelling Een mond vol zand vast verbonden aan Via Berlin. Meer over Sytze is te lezen op www.sytzepruiksma.com

Search